Rur-Olef route, Duitsland

Praktisch

Gelopen: 30-31 oktober 2021

Afstand: 57km
Stijgen: 2000 m
Aantal dagen: 2

Startpunt: Parkeerplaats GLS Windpark
53937 Schleiden, Duitsland

Zwaarte: Pittige tocht wanneer in twee dagen gelopen

Download file: Rur-Olef route dag 1.gpx
Download file: Rur-Olef route dag 2.gpx

De route

Als we een weekendje willen wandelen en het vlakke Nederlandse landschap een beetje zat zijn, pakken we wel eens de auto richting de Eifel. Een paar jaar geleden ontdekte ik daar de Rur-Olef route. Een prachtige route van 57km door het nationale park. Op de website wordt de route in drie etappes beschreven, maar wij hebben hem nu twee keer in twee dagen gelopen. De eerste keer in het voorjaar met tent en wildkamperen (ssst, niet verder vertellen) en de laatste keer met een hotelovernachting. Een hotel vinden viel niet mee als gevolg van de enorme overstromingen in juni in het gebied. Het resultaat was twee dagen van redelijk verschillende lengte, maar al met al prima te doen.

We parkeerden op een wat afgelegen parkeerplaats langs de route aan de B258 die luistert naar de naam GLS Windpark. Daarna liepen we met de klok mee richting Einruhr om vervolgens via Vogelsang IP in Gemünd te eindigen. Een dag van ongeveer 35km met 1100 hoogtemeters. De tweede dag liepen we langs de Olef terug naar de parkeerplaats, 23 kilometer en 900 hoogtemeters. Houd je van wat kortere wandeldagen, dan kun je op eerder genoemde website meer informatie vinden.

Dag 1

We zitten om half 7 in de auto voor de rit van 2,5 uur richting de Eifel. Het is donker en regenachtig, maar wel heel rustig op de weg. We kunnen lekker doorrijden en om kwart over 9 zetten we onze eerste stappen op de route. Gelukkig is het in de Eifel droog en hebben we de hele dag maar een paar kleine buien. We lopen door bossen en velden met modderige paden over de Dreiborner Hochfläche. Daar hebben we prachtige vergezichten op de knaloranje bossen, hier en daar onderbroken door nog groene dennenbomen. Er bovenuit rijzen de windmolens als herinneringen aan de menselijke beschaving waarvan verder weinig te zien is.

Het is stil onderweg. We komen de eerste uren geen enkele andere wandelaar tegen, totdat we bij Erkensruhr een stukje over asfalt moeten. We duiken snel weer de bossen in en wanen ons echt in een andere wereld. Het blad aan de bomen is prachtig geel en oranje en de zon die af en toe door de wolken breekt geeft het pad voor ons een zachte gloed. We passeren Einruhr en pauzeren met uitzicht op de Obersee, het stuwmeer in de Eifel. Op het meestal zo drukke oeverpad komen we ook weinig mensen tegen.

Nadat we de dam bekeken hebben, lopen we mijn favoriete stuk van de route; richting Vogelsang IP langs het verlaten dorp Wollseifen. De geschiedenis van het dorp is triest. Toen in Vogelsang de Hitler Jugend getraind werd, werden de bewoners van het dorp gedwongen te vertrekken. Hun dorp werd gebruikt voor schietoefeningen. De kerk staat nog, evenals hier en daar wat andere huizen. De lange aanloop over de verlaten vlakte geeft me op de een of andere manier altijd wat rillingen.

De zon en regen spelen ondertussen een mooi spel en achter ons verschijnt een prachtige regenboog in de lucht. Tegen de wind in stappen we dapper voort en vinden beschutting in de lege kerk. De resterende kilometers naar Gemünd lopen we vooral omdat het moet. We zijn moe en toe aan eten en rust.

Rust vinden we in het enige hotel dat de watersnood ongeschonden doorgekomen lijkt. De brug het dropje in wordt met grote spanbanden bij elkaar gehouden en ook de rest van het dorp doet aan als een oorlogsgebied. Dichtgetimmerde ramen, lege etalages en moddervlekken tot boven de deur. Drie maanden na de grote overstromingen is er van wederopbouw nog niet echt sprake. Voor het eten kunnen alleen terecht bij de Eurogrill, de snackbar lijkt ongeschonden te zijn gebleven. Het hele dorp staat er in de rij. 

Dag 2

Na een verrassend uitgebreid ontbijt in het Kurparkhotel beginnen we uitgerust en opgefrist aan de laatste dag. Het is een dag waar we ons allebei nog maar weinig van kunnen herinneren van de vorige keer. Wellicht omdat we toen de andere kant op liepen. De route zelf is eigenlijk vrij eenvoudig. Bijna recht naar het zuiden met meestal het nu zo schattig kabbelende riviertje de Olef in zicht. Ondanks dat we door weer prachtige tunnels van bomen lopen, zijn we minder onder de indruk dan gisteren. Er is minder variatie in het landschap en eigenlijk hebben we continue zicht op dorpjes beneden ons.

Ook in deze dorpjes is de schade goed zichtbaar. Weinig winkels en restaurantjes zijn open en hier en ligt in een tuin zelfs nog een weggespoelde auto. Het is geen vervelende wandeldag, maar dag 1 was duidelijk het hoogtepunt van het weekend. De laatste paar kilometer door de glooiende weilanden langs de bosrand voelen zelfs wat saai en daardoor zwaar. Dat heeft waarschijnlijk meer te maken met de lange dag van gisteren, want de uitzichten zijn nog steeds prachtig.

 

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Alle routes op mijn website heb ik zelf gelopen en soms zelf uitgezet. Het kan zijn dat sommige paden na verloop van tijd verdwijnen of afgesloten raken. Daarom zet ik bovenaan altijd wanneer ik de route gelopen heb. Ik kan niet aansprakelijk zijn voor eventuele veranderingen aan de route nadien.