De lange weg naar de PCT; proloog

23-12-2021

Aantal dagen onderweg

  • Totale voortgang 0% 0%

Totaal aantal kilometers

De lange weg naar de PCT; proloog

Al sinds mijn eerste baantje hield ik mezelf voor dat als ik ooit
€ 10.000,- op mijn bankrekening had staan, ik een wereldreis ging maken. Zoals dat gaat in het leven kwamen daar allerlei dingen tussendoor en was dat bedrag heel lang een soort verre horizon die nooit dichterbij leek te komen. Bovendien trok ik in 2014 van Nijmegen naar Istanboel. Niet echt een wereldreis, maar wel een reis van vijfeneenhalve maand waarin ik enorm veel beleefde. Die reis was ook een beetje de start van mijn volwassen leven. Ik kreeg een serieuze baan en ging samenwonen met Marit. En hoewel mijn bankrekening langzaam volliep en die €10.000,- steeds dichterbij kwam, was ik vooral ook bezig met het leven van mijn leven.

Gelukkig had Marit dezelfde wens. Ook zij wilde graag ver en lang reizen. Onze gesprekken gingen daar dan ook regelmatig heen. Waar wilden we beiden nog heen? Wat trok ons niet? Hoe wilden we reizen, etc? We kwamen als snel tot de conclusie dat we een avontuurlijke reis wilden. Niet met het vliegtuig van land naar land om daar in een hostel te overnachten. Vooral Marit zag het na haar reis door India niet zitten om uren lang in gammele bussen te zitten. Conclusie; het klassieke backpackreizen trok ons niet.

Hoe we precies op het idee kwamen weet ik niet meer, maar op een goed moment kwam het lopen van de Pacific Crest Trail in de VS ter sprake. Een 4200 kilometer lange wandeltocht van de Mexicaanse naar de Canadese grens in het westen van de VS. Ik had het beroemde boek Wild van Cheryl Strayed gelezen en de verfilming daarvan in 2014 gezien, maar toen ik ergens in 2017 bedacht dat wij die tocht ook wel zouden kunnen lopen, had ik de link met dat boek nog niet gelegd.

Vanaf dat moment groeide het idee langzaam. We deden research, lazen boeken en speurden het internet af. We begonnen serieus te sparen en hadden onze zinnen gezet op vertrek in 2019. Eind 2018 wisselde ik van baan en ging ik in het onderwijs werken. Het was niet handig om zo snel daarna al op reis te gaan. Bovendien volgde ik een opleiding en ik was een boek aan het schrijven. We besloten ons avontuur een jaar uit te stellen. Ook in 2020 voelde het nog te vroeg. Mijn werkgever had in mijn geïnvesteerd en begon mijn draai te vinden op school. Bovendien had ik nog geen vast contract, dus de kans dat ik onbetaald verlof kreeg achtte ik klein.

In juni 2020 durfde ik het verlof voor het eerst bij mijn directeur ter sprake te brengen. Ik had geen idee wat het beleid van de school was omtrent onbetaald verlof dus was best gespannen. Het gesprek was positief en de directie toonde zich bereid verlof te geven. Het idee was om vanaf april tot en met oktober 2021 te gaan wandelen.

Verhalen van onderweg