Airbornepad: zeeland - Nijmegen

Praktisch

Gelopen: 25-26 april 2020

Afstand: 63km
Stijgen: 0m
Dalen: 0m
Aantal dagen: 2

Startpunt: Zeeland
Eindpunt: Nijmegen
Zwaarte: In twee dagen goed te doen. Begaanbare paden en veel vlak.
Beste tijd: Bij niet te warm zomerweer.

Download
Download

De route

Het Airbornepad volgt vanaf Lommel (België) grofweg het pad van de Amerikaanse en Engels bevrijders tot aan Arnhem. Met een totale lengte van 220 kilometer is het een uitdagende route die gevarieerde natuur combineert met boeiende en indrukwekkende geschiedenis. Het pad komt langs belangrijke geschiedkundige plekken waar grote veldslagen gevochten zijn. De vele informatieborden langs de route maken dat de geschiedenis levend wordt terwijl je door de velden en bossen struint.

Tijdens het laatste weekend van april liepen we het stuk van Zeeland naar Nijmegen. We wilden niet al te ver van huis en binnen twee dagen weer thuis zijn. Door in Zeeland te beginnen hadden we in ieder geval de eerste dag nieuw wandelgebied te ontdekken. De horeca was tijdens deze periode overal gesloten, dus we moesten voldoende eten en drinken meenemen op onze tweedaagse.

Vanuit Zeeland liepen we over asfalt richting de bossen tussen Zeeland en Reek. Al snel langs een militair oefenterrein via Velp naar Grave. Onderweg komen we hier en daar een gesloten café of restaurant tegen. In Grave zijn voldoende mogelijkheden om inkopen te doen en wat te pauzeren.

Bij Grave steken we de beroemde Thompsonbrug over en lopen over bevredigend knisperende onverharde wegen richting Heumen. Voordat we daar zijn lopen we eerste met een grote boog om Overasselt heen om de Hatertse Vennen te doorkruisen. Bij de sluis van Heumen zoeken we in een weiland een plekje op om te overnachten, precies op de scheiding tussen de Maas en het Maas-Waal-kanaal.

De volgende morgen pakken we vroeg onze tent in en steken bij de sluis het kanaal over. Langs de Maas over de dijk richting Mook om daar de Mookerheide over te steken. We komen dan langzaam in wat heuvelachtiger landschap en moeten hier en daar een beetje klimmen. Richting Groesbeek worden we dan wel steeds vaker getrakteerd op aardige vergezichten over Duitsland en het Reichswald.

Uiteindelijk lopen we via de Ooijpolder terug naar huis. Dat is voor ons erg bekend terrein en voelt na twee dagen wandelen een beetje als een moetje. We kennen het en kunnen het niet opbrengen met nieuwe ogen naar de omgeving te kijken. Maar dat neemt niet weg dat het een prettige afsluiter is van twee lange dagen wandelen.

Inkorten

De route is gemakkelijk in te korten. Op verschillende momenten zijn kortere wegen te vinden of is er een bushalte voorhanden. 

Voorzieningen

Er zijn regelmatig cafés en restaurants langs de route. Met Google zijn die gemakkelijk te vinden. 

Praktisch

De route is over het algemeen goed gemarkeerd. Rondom Groesbeek vonden we de markering hier en daar wel slecht, toen hebben we het boekje geraadpleegd. 

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *